Model-for-a-day

Omdat bij mijn artikeltje in de flair ook een mooie nieuwe foto hoort, stuurden ze vandaag hun fotograaf op me af! Gewoon bij ons in de tuin of de veranda zou een beetje saai geweest zijn, dus trokken Kaat en ik met de fotograaf naar het station van Leuven. Op het stationsplein deden we een heuse fotosessie, inclusief making-of. Ik haalde mijn beste modellenpose's boven. En zo was ik eventjes de ster van de dag!
Zoals eerder gezegd, het resultaat is te zien in nr. 8
Danku Flair.

7 maand.

Al 7 maanden in Pellenberg. Het begint lang te worden. Maar gelukkig mag ik tussen al dat oefenen ook eens wat leuks doen. Shoppen bijvoorbeeld!
Met de ergo trokken we een dagje naar Ikea,
en met de oma, mama, zus en schoonbroer, ging ik een dagje solden doen in Wijnegem!
Heerlijk, om nog eens uitgebreid te kunnen winkelen!

Verder gaat alles hier zijn gangetje. Het revalideren gaat goed, dus we zijn bezig met de puntjes op de i te zetten: conditie kweken, buiten wandelen op moeilijk begaanbare paadjes, mijn knieën net ietsje meer buigen. Enzovoort. En het stappen zonder krukken gaat steeds beter. Beter dan ik had verwacht. En ik stap ook soms met een stok. Net als dr. House. Dus de zoektocht naar een hippe stok is bij deze geopend.
De Flair is intussen hier geweest, voor een exclusief interview. :) In Flair 8 komt het. Ik kijk er alvast naar uit.

Help!

Flair heeft mij een moeilijke opdracht gegeven.
Ze willen dat ik enkele mooie foto's van mezelf uitkies voor bij het interview dat binnenkort verschijnt.
Willen jullie me helpen?
Herinner je je nog een leuke foto van op de blog of heb je even tijd om terug te bladeren?
Laat dan een reactie achter met de datum van het blogbericht waar de foto bijhoort.
Heel erg bedankt!

Nieuwjaar!

Eerst en vooral wil ik iedereen zeer plezierig en prachtig 2010 wensen! Voor mij is het simpel, het jaar zal in ieder geval beter zijn dan het vorige...

De kerstperiode heb ik thuis doorgebracht: 10 hele dagen weg van het ziekenhuis. Het was een beetje een test, om te kijken of helemaal naar huis gaan haalbaar is , later, of binnenkort. En het was een succes, ik heb er van genoten, zo gezellig thuis zijn. We zijn ook met de hele familie enkele daagjes in een kasteel gaan overnachten. Dat was nog spannender voor mij. Na zolang op een veilig ziekenhuiskamertje te liggen is slapen in een vreemde omgeving best eng. Gelukkig kreeg ik de prinsessenkamer.En als een echte prinses op de erwt ben ik uit mijn bed gevallen. Matrassen stapelen is toch niet zo'n goed idee. Niets ergs, we hebben er goed om gelachen. Enkel mijn wang zag een beetje blauw van tegen mijn nachtkastje te botsen. Best lastig met al die nieuwjaarszoenen achteraf.


Om met nieuwjaar al meteen zwaar te gaan feesten is het nu nog een beetje te vroeg. Gelukkig heb ik een stel lieve (sorry, leuke) vriendinnen die dan gewoon naar ons thuis komen om mee te komen vieren. Dankzij hun heb ik dit jaar eindelijk een geweldige oudejaarsavond gehad. Beter dan vorig jaar, toen ik nog aan buisjes en tubes lag met m'n ogen dicht.



En toen moest ik dus terug naar het ziekenhuis. Dat was eventjes balen, maar dit weekend mag ik terug naar huis. Het was een beetje een spannende week, want ik had allerlei afspraakjes met dokters ivm met toekomstige operaties. Want nu ik stilaan weer op mijn benen kan staan wordt het tijd om de toekomst te gaan plannen, niet? Maar voorlopig staat er nog niets concreets vast.

Maar de week zit er al weer op, nog eventjes ergo- knutselen, en dan ...
naar huis.

Ziezo, ik ben weer thuis.
wat hebben we deze week geleerd?
1. als je een jaar binnenzit is het buiten koud. De kerstmarkt en consoorten is bij nader inzien toch niks voor mij. Ik doe maar weer een winterslaap denk ik. haha.
2. als je je handen loslaat, stap je zonder steun. Kijk mama, zonder handen!! Het was nog een beetje wankel. Maar met een beetje oefening... stap ik binnenkort met twee, één, géén krukken meer.
3. als je ergens naartoe wil gaan met een rolstoel, zijn trapjes niet echt handig. Ik probeer tegenwoordig wat uitstapjes te maken, maar het is niet altijd even gemakkelijk om overal binnen te geraken. En als ik dan eenmaal binnen ben, moet ook de toilet bereikbaar zijn. En in Leuven is dat niet overal zo!

Sinterklaas

joepie de sint is geweest!
Niet alleen hier in het ziekenhuis maar ook thuis. En wat is een beter moment om thuis te blijven slapen dan de nacht dat je je schoentje moet zetten? En geslapen heb ik, als een roosje, ik heb zelfs sinterklaas niet horen binnenkomen. Alles is dus goed verlopen, en vanaf nu mag ik van vrijdagavond naar huis, joepie.

Nu dat ik in de weekends thuis ben, kan ik stilaan meer "normale" dingen gaan doen: winkelen, iets gaan drinken, bij vrienden op bezoek... mijn leven is nog lang niet zoals voordien, en dat zal nog wel een tijdje zo blijven. Maar het is wel leuk dat ik af en toe kan doen alsof.

Ondertussen in Pellenberg...

...gaat alles de goede kant op.
Nu ik eindelijk recht sta op mijn twee voeten, krijgen ze me niet meer klein! Het gaat hier supervlot. Ik kan intussen al met krukken lopen. Nog een beetje wankel, maar het begint te gaan. En trappen lopen begint ook al te vlotten...geweldig. Vanaf nu is het dus vooral conditie kweken: handbiken , afstanden stappen (van de ene kant van het ziekenhuis naar de andere), trappen lopen... allemaal best vermoeiend, maar zo leuk dat het allemaal kan.

Er is ook minder goed nieuws, Emilie, het derde meisje van het ongeval van vorige week, heeft de strijd verloren. Jammer genoeg krijgt niet iedereen een nieuwe kans.... Het bewijst nog maar eens dat er dringend iets moet veranderen!Een beetje mijn plan trekken vanuit de rolstoel:
koken met een spiegel!