Dag 49

Zeven weken al. Toen de dokters op die eerste dag zeiden dat ze een aantal weken onder narcose zou gehouden worden, hadden we nooit gedacht dat dit meer dan zeven weken zouden worden. Het begint stilaan op een winterslaap te lijken.

14.15u: Daarnet was er een telefoontje van het ziekenhuis om te zeggen dat Greet terug is op haar kamer. De ingreep is goed verlopen. De kunsthuid van haar rechterbeen is weggehaald en vervangen door donorhuid. Niet echt een stap vooruit, maar het allerbelangrijkste is nu de beginnende infectie onder controle te houden.

Met dank aan Annelies voor de foto.

Dag 48

Gisterenavond en vanmorgen hebben we nog met het ziekenhuis gebeld. De koorts was gisterenavond terug gedaald. Voorlopig geen reden tot paniek dus.

17u: We spraken vanmiddag even met de dokter. Greet heeft wel degelijk wat infectie op haar wonden, maar enkel oppervlakkig. De dokter maakte zich hier weinig zorgen over, maar het vertraagt natuurlijk wel de genezing. Morgen is het, zoals iedere donderdag, operatie.

Dag 47

We zijn gisteren een beetje nalatig geweest. Dat kwam eigenlijk omdat we vlak na het avondbezoek op familiebezoek geweest zijn. Tja, een beetje ontspanning moet kunnen, niet waar. Daarom hier toch nog het verslag van gisterenavond. Toen we toekwamen was ze net terug van de OK, nog niet helemaal opnieuw aangesloten aan alle tubetjes en slangen, maar toch al helemaal op temperatuur. We zijn helaas een beetje te optimistisch geweest gisterenmorgen, de eigen-huidtransplantatie die we verwacht hadden is niet doorgegaan omdat er nog wat contaminaties aanwezig waren. In plaats daarvan heeft ze tijdelijk donorhuid gekregen. Ook de bekkenbeugel is nog niet weg en dat alles zorgde voor een zeker downgevoel. Ach, we zijn er herhaaldelijk voor gewaarschuwd, maar toch slaat het telkens weer toe als het niet helemaal volgens de verwachtingen gaat.

15u: De infectie schijnt onder controle te zijn. We kunnen nu alleen maar hopen dat ze spoedig toch klaar is voor de volgende stap. Morgen hopen we weer eens met een dokter te spreken, en dan hebben we waarschijnlijk weer wat concretere vooruitzichten.

20u: Vanavond had Greet wat koorts. Blijkbaar steekt de infectie toch opnieuw de kop op. Duimen maar dat dit geen al te grote stap achteruit betekent.

Dag 46

17.30u: Greet is net terug van de OK, en alles is goed verlopen. Meer informatie straks na het bezoek.

Dag 45

Zondag is ook in het ziekenhuis een rustige dag. En loopt dan minder personeel rond dan in de week, en er worden dan geen onderzoeken, operaties of behandelingen gepland. Dus ook voor Greet is het vandaag een rustdag. Zelfs geen fitness op zondag.

Roel wordt intussen erg goed in het parkeren in een parkeergarage. Zijn oefenritjes voor zijn rijbewijs blijven de laatste tijd beperkt tot een rit naar het ziekenhuis en terug. Maar dat kan hij dan ook al heel goed.

20u30: Morgen is het opnieuw OK dag (niet okee maar okaa) en dan beslist men over het plaatsen van autogreffen, transplantaties van eigen huis dus. En ook over het verwijderen van de bekkenstabilisatiebeugels, de stangen die het bekken tot nu toe bijeengehouden hebben. Dat zou een serieuze verbetering zijn want dat betekent dat die afdeling goed geheeld is. Laat ons dus duimen, hopen, kaarsen branden enz. dat het OK zal zijn in de OK.

Dag 44

15u: Geen grote veranderingen vandaag. Ons prinsesje slaapt nog steeds rustig verder en waarschijnlijk zullen er dit weekend geen pogingen meer zijn om haar wakkerder te laten worden, want maandag moet ze alweer naar de operatiekamer. Als alles goed gaat, krijgt ze dan voor de eerste keer een transplantatie van haar eigen huid.

Dag 43

Gisteren maakte iemand in het ziekenhuis de opmerking dat ze graag zien dat Kaat op bezoek komt, omdat ze altijd zo positief ingesteld is, en omdat ze zich zo sterk gedraagt. Dat deed me beseffen dat onze dochters stammen uit een geslacht van sterke vrouwen, die ofwel door hun wijsheid ofwel door hun grenzeloze levenslust de hele wereld aankunnen. En als ik hen samen zie, dan denk ik dat we er van elke soort eentje gekregen hebben.

Ook vandaag deed Greet het weer heel goed. Ze proberen stilletjes aan haar slaapmiddel af te bouwen, en ze reageerde daar prima op. Ze was een beetje wakkerder, maar bleef toch rustig. Er vloeide wel een traantje als ik tegen haar sprak, maar de raakte niet meer in paniek zoals we wel eerder gezien hebben. Pijnstillers krijgt ze intussen wel nog. We kunnen gerust zijn dat ze comfortabel is, ook als ze wakker wordt.

20u: Echt wakker worden zit er voorlopig nog niet in. In de loop van de namiddag kreeg ze het weer moeilijker. Ze wilde gaan praten en dat lukt natuurlijk niet. Kort voor het bezoekuur hebben ze haar dan toch opnieuw wat verdoving bijgegeven. En dat was maar goed ook, want toen kwam de dokter kijken naar het resultaat van de operatie van gisteren, en dat zijn dingen die ze beter niet kan zien. Wij ook niet trouwens. Maar de dokter was wel tevreden.