Dag 73

Greet was vanmiddag weer diep in slaap. Er is weinig nieuws. Nu gaan we op familiebezoek en hopelijk hebben we na het avondbezoek meer (goed!) nieuws.

20u: We zijn de vorige dagen toch een beetje te euforisch geweest. Natuurlijk wisten we wel dat het wakker worden niet zou verlopen zoals in de film. Hop, de oogjes open en we zijn weer fris en monter. Zo werkt het niet. Maar toch valt het nu tegen dat we Greet nog niet opnieuw wat wakkerder hebben gezien. Vandaag kreeg ze zelfs terug een beetje meer verdoving. Het is voortdurend afwegen tussen comfort en de noodzaak om stilaan terug meer zelf te gaan functioneren.

Met dank aan Tiny voor de foto.

Dag 72

Zoals gisteren reeds gezegd wordt de verdoving vanaf nu stelselmatig afgebouwd. Eerst de Ketalar, die is nu volledig gestopt, en dan de Dipri, maar daar wordt een beetje mee getest hoever men kan gaan zonder dat het te oncomfortabel wordt. Het resultaat is alleszins dat ze van nu af aan vaker en langer wakker zal zijn. Hoe dat zal verlopen zullen we moeten afwachten maar het staat nu al vast dat er nog sterk emotionele momenten zullen volgen en dat de traantjes rijkelijk zullen vloeien, maar veel van die traantjes zullen van blijdschap en geluk zijn.

Vanmiddag was Greet weer vast in slaap want met het in bad gaan had ze weer wat extra verdoving gekregen. Haar thermometer gaf op een bepaald ogenblik slechts 15 graden aan, maar omdat ons Greet helemaal niet berijpt was hebben we maar geconcludeerd dat de thermometer zelf stuk was, en ja hoor, met een nieuwe was haar temperatuur weer helemaal wat hij moet zijn.
En nu maar afwachten hoe wakker ze vanavond zal zijn.
Met dank aan Josep voor de foto. Helemaal Greet.

Dag 71

De dag na de benefiet moeten we nog een beetje bekomen, want we zijn werkelijk overdonderd door het succes. Zo veel mensen, allemaal voor ons Greetje: fantastisch!!
We willen dan ook uit de grond van ons hart iedereen bedanken voor zijn of haar aanwezigheid. Speciale dank en een hele dikke zoen en knuffel voor het go-go-Greet-team. Wat zij gerealiseerd hebben in die korte tijd is fantastisch, bedankt voor jullie inzet!!
Slaap maar lekker uit allemaal, wij gaan dadelijk aan Greet vertellen hoe graag ze gezien is door al haar vrienden en kennissen.






20u: Greet heeft het geweld van La Vie en Rose blijkbaar gevoeld tot in haar ziekenhuisbed. Ze was vanavond voor het eerst in al die weken echt wakkerder. Nog niet zo helder dat we er een echte conversatie mogelijk was, maar wat een verschil met de afgelopen 10 weken, en zelfs nog met vanmiddag. Ze doet haar ogen open, al ziet ze dan niet veel zonder bril, ze beweegt haar hoofd en haar armen, en vooral: ze reageert op onze aanwezigheid, al is het dan soms maar traantjes, maar dat is begrijpelijk in haar situatie. Ze ademt nu ook volledig zelf, zonder ondersteuning van de machine. Dat kost haar zichtbaar moeite, maar ze doet het toch maar.
Vandaag heeft ze dus weer een grote stap gezet in de goed richting, en wij zijn ervan overtuigd dat de avond van gisteren daar zeker aan bijgedragen heeft.

Dag 70

In Herent zijn er computerproblemen, dus hou ik de blog eventjes up-to-date vanuit Erembodegem. Over Greet haar toestand is er weinig nieuws. Ze blijft mooi stabiel.

Greet-van-de-foto heeft alvast haar feestkledij aangetrokken voor vanavond!! Wij hopen jullie allemaal te kunnen verwelkomen op de grote benefiet (in even hippe outfit).

Tot vananvond,
Kaat

Dag 69

Vandaag hebben we nog een gesprek gehad met de arts van abdominale geneeskunde, over Greets buikwonde. Niet erg bemoedigend enerzijds omdat het een probleem is dat ze hoogstwaarschijnlijk voor de rest van haar leven meedraagt, los van littekens en dergelijke, maar anderzijds een beetje geruststellend omdat de dokters het als nevenprobleem zien, niks acuut, niet levensbedreigend. Van een heel andere orde dan de verwondingen aan haar benen, die nu de meeste aandacht opeisen en de grootste zorg vereisen.
Vanwege die afspraak waren we er vandaag een heel stuk vroeger bij, maar we mochten toch al onze dochter zien. Kom even snel binnen zei de verpleegster die bezig was met de buisjes en katheders, ze is nu een beetje wakker, dan kan ze horen en voelen dat haar ouders er zijn. Helaas, tegen dat we ontsmet en ingepakt waren was ze alweer in dromenland. Maar toch erg attent van dat meisje.

dag 68

Het was weer even schrikken vandaag. Wanneer ik om twee uur de kamer van Greet binnen kwam, stonden er zeker zes mensen rond haar bed, en werd ik vriendelijk verzocht nog even in de gang te blijven. Er was nog een onderzoek bezig. Er werd gecontroleerd of haar hart last had gehad van de infectie,maar alles bleek in orde.

De verpleegster wist me te vertellen dat er blijkbaar gisteren toch weer een transplantatie van eigen huid is gebeurd, en niet van donorhuid zoals we dachten. Dus we zijn toch weer een stap vooruit.

Ze krijgt nu ook voeding met een verhoogde hoeveelheid calorieën, en daarbij nog extra vitamines, zodat ze zo snel mogelijk weer aansterkt. Allemaal goede berichtjes dus vandaag, en dat mag ook wel eens.

21u15: Vanavond stond er een hele resem dokters rond haar bed. Blijkbaar was het de gewone avondronde met artsen in opleiding, en zeker niks om ongerust over te worden. De verpleegster van wacht, nog in opleiding voor een specialisatie Intensieve, vertelde ons dat ze Greet verzorgd had die eerste week in de andere afdeling. Ze zei dat Greets verwondingen er ongelooflijk veel beter uitzagen dan toen, en dat is voor ons aan hele troost en een hart onder de riem.

Met de eigen-huid transplantaties is ze eigenlijk officieel aan het genezen.

Toch moeten we eindigen met wat slecht nieuws. Vanmorgen is een jongen uit Herent in Leuven door een vrachtwagen overreden. Hij heeft minder geluk gehad, hij is ter plaatse overleden. We wensen de familie hiermee veel sterkte om de komende tijd door te geraken.

Dag 67

16.30u Telefoontje naar het ziekenhuis. Door een verandering in de planning vertrekt Greet nu pas naar het OK. Het zal dus nog wel even duren voor er meer nieuws is.

21u Greet was net terug van de operatiekamer toen we toekwamen. Ze werd nog volop aangekoppeld aan alle tubetjes en bedrading maar ze was alweer bijna op temperatuur. Dat mag ook wel want er heerst een helse temperatuur op haar kamer, 27 graden in de schaduw.
Ze heeft vandaag weer wat donorhuid gekregen maar de details wist de verpleegster niet. Die krijgen we morgen wel te horen. Het voornaamste is dat deze episode weer goed verlopen is.
Het is de afgelopen dagen druk geweest in de wachtzaal, een Spaans-Belgische familie heeft er post gevat en dit weekend was er blijkbaar een delegatie vanuit Spanje overgekomen om het familielid te bezoeken. Alleszins was er op die manier wel wat leven in de wachtzaal.